Houd twee afzonderlijke beoordelingssporen bij
Het ene spoor gaat over de werking van de rugleuningverstelling voor gebruikers. Het andere betreft de ontbrekende normreferentie. Geef beide een duidelijke plek in de beoordeling, zodat voortgang op het ene onderwerp onbeantwoorde vragen op het andere niet verhult.
Noteer bij bureaustoelen met niet-vermelde norm en verstelbare rugleuning de bevestigde instelling zonder daar uitspraken over andere functies aan toe te voegen. Vermeld de norm als niet gespecificeerd totdat duidelijkheid is verkregen. Zo blijft het verschil behouden tussen een bekende functie en informatie die nog niet is aangeleverd.
Laat gebruikers de hoogteverstelling uitproberen
Vraag om instructies en laat iedere deelnemer de bediening gebruiken. Begin in een gewone zithouding, verander de hoogte van de rugleuning en vraag welk verschil de gebruiker merkt. Laat daarna dezelfde normale bureautaak uitvoeren.
Schrijf niet voor iedereen dezelfde stand voor. De vergelijking moet duidelijk maken hoe de beschikbare instellingen aansluiten bij de beoogde deelnemers. Noteer welke posities zijn beoordeeld en welke vragen over de bediening ontstonden, zodat collega's de resultaten begrijpen, ook als zij niet bij de demonstratie of zitproef aanwezig waren.
Vraag gericht om onderbouwing
Stel vast welke informatie over de norm de organisatie nodig heeft voor de beoogde ruimte of activiteit. Vraag daarna om verduidelijking in plaats van de aanwezigheid of afwezigheid van een norm aan te nemen. Een ongespecificeerde verwijzing is een openstaand gegeven.
Formuleer bij het beoordelen van bureaustoelen een duidelijke vraag die een concreet antwoord mogelijk maakt. Vraag welke norm voor de stoel wordt genoemd en welke ondersteunende documentatie beschikbaar is. Bewaar het antwoord bij de oorspronkelijke vraag, zodat het verslag laat zien hoe het informatiehiaat is behandeld en of verdere verduidelijking nodig blijft.
