Plan handmatig verstelbare, niet-stapelbare conferentietafels
Het betekenisvolle verschil is of de werkhoogte moet veranderen. Niet-stapelbare tafels vragen allebei vloeroppervlak wanneer ze apart worden gezet, maar handmatige verstelling voegt voorbereiding toe wanneer een andere hoogte gewenst is. Bepaal eerst welke activiteiten die stap rechtvaardigen.
Afzonderlijke bijeenkomsten kunnen bijvoorbeeld verschillende voorkeuren hebben zonder de ruimte helemaal leeg te maken. Handmatige verstelling kan daarbij worden overwogen als de standen passen. Controleer de echte procedure in plaats van aan te nemen hoe snel het gaat, hoeveel mensen nodig zijn of welke apparatuur erbij hoort.
Geef elke tafel een plek tussen vergaderingen
Niet-stapelbaarheid is relevant als de ruimte van functie verandert. Bepaal waar elke tafel komt te staan wanneer deze uit de hoofdopstelling wordt gehaald. Die plek moet toegang tot deuren, opbergruimte en andere regelmatig gebruikte delen vrijlaten. Plan de alternatieve indeling als geheel in plaats van meubels ergens neer te zetten.
Controleer hoe stoelen rond tafels passen in vergader- en opslagopstellingen. Een vrij midden kan nog steeds onhandige routes langs de wanden geven als meubels zonder rekening met beweging worden gegroepeerd. Neem niet aan dat handmatige hoogteverstelling opslag makkelijker maakt: ze verandert werkhoogte, niet de aangegeven stapelbaarheid.

